Bir arayüzdeki boş alan da iş yapar. İki kararı birbirinden ayırabilir, etiketi değerine yakın tutabilir veya zor bir cümlenin okunmasına yer açabilir. Boşluğu açıklamanın bir parçası olarak düşünüyoruz. Asıl soru, kişinin neyi anlamasına yardımcı olduğu. Bu soruyu sormadan eklenen geniş bir alan, yalnızca sayfayı uzatabilir; doğru yerdeki küçük bir aralık ise ilişkiyi belirginleştirebilir.
Bu nedenle boşluk, pratik bir tasarım kararıdır. Büyük bir aralık yeni bölümün başladığını anlatabilir. Aynı aralık bir alanla hata mesajı arasına girdiğinde, ikisinin ilişkisini görmeyi zorlaştırabilir. Daha fazla boşluk her zaman daha iyi sonuç vermez. Yararlı boşluk, gereken anda doğru gruplamayı oluşturur. Birbiriyle ilgili parçaları yakın, farklı görevleri anlaşılır bir mesafede tutar.
Verilecek karardan başlayın
Bir müşterinin tasarım önerisini incelediği ekranı düşünün. Ana karar, sürümü onaylamak veya değişiklik istemektir. Ekranda proje bilgileri, dosya geçmişi ve bir konuşma da bulunabilir. Hepsinin bir amacı vardır; fakat hepsine aynı görsel ağırlığı vermek gerekmez. Kullanıcının karar vermek için hemen ihtiyaç duyduğu bilgiyle, gerektiğinde başvuracağı bağlamı birlikte düşünmek gerekir.
Önce sürümü, inceleme talebini ve kararı aynı okunabilir düzen içine yerleştiririz. Destekleyici bilgi yakınında, daha sakin bir seviyede durabilir. Böylece renk, hareket veya çizim eklenmeden önce sayfanın okuma sırası belirlenir. Her şey önemli görünürse önceliği kişinin kendisinin kurması gerekir. Tasarımın üstlenebileceği bu işi kullanıcıya bırakmak, ekranı göründüğünden daha yorucu hale getirebilir.
Ekranı konumlara başvurmadan anlatmayı deneyin: güncel sürüm, inceleme açıklaması, karar, geçmiş. Bu tarif, düzen değiştiğinde de anlamı korumaya yardımcı olur. Küçük ekranda sütunlar kaybolabilir; sıralama yine görevi açıklamalı. Masaüstündeki güzel yerleşimin telefonda hangi okuma akışına dönüşeceğini tasarımın sonunda düşünmek yerine, başlangıçtaki kararın parçası yapmak daha kullanışlıdır.
Etiketler anlam taşısın
Sade bir arayüz, kontrolleri belirsizse yine zorlayıcı olabilir. “Gönder” birden fazla olasılığı açık bırakır. İnceleme örneğinde “Değişiklik iste” daha belirli bir hareket anlatır. Etiket, kişi düğmeye basmadan önce ne olacağını tahmin etmesine yardımcı olmalı. Kısalık tek ölçüt olursa bu açıklama kaybolabilir. Bazen birkaç kelime daha, sonraki adım hakkında daha az tereddüt demektir.
Simgeler anlamı destekleyebilir; tanınmayan bir işarete dayanmak ise kişiden özel bir sözlük öğrenmesini ister. Benzer şekilde yalnızca kırmızı çerçeve, sorunun ne olduğunu anlatmaz. Alanın yanında neyin düzeltilmesi gerektiği ve nasıl devam edileceği yazılabilir. Açık dil, görsel tasarıma vurgulayacağı belirli bir içerik verir. Renk, şekil ve metin aynı açıklamayı birlikte taşıyabilir.
Hareketler arasındaki durumlar da aynı dikkati gerektirir. Kaydetme işlemi görünür yanıt vermeli, başarısız istek anlaşılır bir sonraki adım sunmalı. Onay mesajı neyin değiştiğini açıklamalı. Bu küçük anlar kişinin ilerleyebilmesini veya sonucu anlamak için aynı işlemi tekrar etmesini belirler. Yalnızca ilk görünümü tasarlamak, deneyimin önemli bir kısmını tesadüfe bırakır.
Başka bir hız için de tasarlayın
Hareketli bir düzen bir ziyaretçiye keyifli, diğerine dikkat dağıtıcı gelebilir. Hareketin ilişkileri veya geri bildirimi desteklemesini, sakin sürümün de tamamlanmış kalmasını isteriz. Bir bölüm giriş hareketi başlamadan önce anlamlı olmalı; hareket azaltıldığında da okunabilmeli. İçeriğin anlaşılması, kişinin belirli bir animasyonu belirli bir hızda izlemesine bağlı kalmamalı.
Klavye kullanımı tasarımı incelemenin başka bir yoludur. Sayfayı işaretçi olmadan takip edin: sıradaki kontrol belli mi, odak görünür mü, açılan panelden geri dönüş anlaşılır mı? Ardından uzun metinleri, çevirileri ve büyütülmüş yazıyı deneyin. Düzenin bu koşullarda da nefes alması gerekir. Sonucu, kişinin görevi anlayabilmesi, seçim yapabilmesi ve gerektiğinde geri dönebilmesi üzerinden değerlendiririz. Bu hareketlere alan bırakan sayfanın sadeliği bir amaca dayanır.